Letter of the Archbishop on the Real Presence 7

On the Solemnity of Corpus Christi we remember that Jesus comes to us and gives us security. He himself is the Bread of Life.

This truth of the Christian faith has always elicited 'incredulity' from non-believers because "it surpasses all human comprehension.

Precisely because it has to do with a mysterious reality that does surpass our comprehension, we should not wonder that even today, many find it difficult to accept the real actual presence of Jesus in the Eucharist.

It has been that way since the day when, in the synagogue at Capharnaum, Jesus declared openly that he had come to give us his flesh and blood as food, in language that appeared 'hard to take'. And many did turn away.

Then as now, the Eucharist remains a 'sign of contradiction', of a God who took on human flesh and sacrificed himself for the life of the world.

Jesus fed the crowd out of 5 loaves of bread and two fishes. This showed the desire of the Lord that every human being should share in the Eucharist, because the Eucharist is for all.

A second element leaps to the eye from this Gospel passage. The miracle worked by the Lord has an explicit invitation for each one to give his own contribution - the 5 loaves and the two fishes represent our own contribution, humble but necessary, that he transforms into a gift of love for all.

Christ continues to exhort his disciples today to be personally involved.

The Eucharist is a call to sanctity and to giving oneself to our brothers, because the calling for each of us is to be, together with the Lord, bread that is shared for the life of the world.

We Christians walk through the world knowing that we have Christ at our side, sustained by the hope of being able to see his face revealed in that definitive encounter, but now we hear his voice that repeats, as we read in the Book of the Apocalypse, "I am knocking at your door. If anyone hears my voice and opens the door to me, I will come to him, I will sup with him, and he with me.'"

The feast of Corpus Domini makes us perceive this knocking by the Lord, even if we have become hard of hearing interiorly.

Jesus knocks at the door of our heart and asks to come in, not just for a day, but for always. Let us welcome him with joy, by raising to him the choral invocation of the Liturgy.

Sulat sa Arsobispo Bahin sa Matuod nga Pagkanaa 7

Sa Solemnidad sa Corpus Christi naghandom kita nga si Jesús nag-anhi kanato aron paghatag og kaseguroan ug katinoan. Siya ang Pan sa Kinabuhi.

Kining kamatuorana sa Kristuhanon nga Pagtuo kanunay gyod nga dili katuhoan sa mga walay pagtuo tungod kay kini naglatas gyod sa tibuok salabotan sa tawo.

Tungod lagi kay naglambigit kini og usa ka katingalahan apan tinud-anay nga pagkaanaa, dili unta kita matingala nga daghan makakaplag og kalisod sa pagdawat sa matuod ug anaa gayod nga pagkaanaa ni Jesús sa Eukaristiya.

Kini ang nahitabo niadtong adlaw kanus-a, didto sa sinagoga sa Capharnaum, bukas nga gisulti ni Jesús nga mianhi siya aron paghatag kanato sa iyang unod ug dugo isip pagkaon, sa usa ka pinulongan nga ‘lisod dawaton.’ Ug daghan ang namiya.

Kanhi ug karon, ang Eukaristiya nagpabilin nga 'usa ka timaan nga supakon’, sa usa ka Dios nga nahimong tawo ug miula sa iyang kaugalingon alang sa kaluwasan sa kalibotan.

Si Jesús mipakaon sa pundok sa mga tawo gikan sa lima ka buok pan ug duha ka buok isda. Nagpakita kini sa iyang pangandoy nga matag tawo muambit sa Eukaristiya, tungod kay ang Eukaristiya alang man sa tanan.

Lain nga butang makita dayon gikan niining maong dapita sa Ebanghelyo. Ang milagro nga gihimo sa Ginuo adunay tin-aw nga pagdapit alang sa matag usa sa pagtampo - ang lima ka pan ug ang duha ka isda nagpadayag sa atong kaugalingon nga tampo, ubos apan gikinahanglan, nga iyang himuon ngadto sa pagka gasa sa gugma alang sa tanan.

Karong panahona si Kristo nagpadayon pagsangpit sa iyang mga tinun-an sa personal nga pagkalambigit.

Ang Eukaristiya usa ka tawag ngadto sa pagkabalaan ug sa paghatag sa kaugalingon sa atong mga igsuon, tungod kay ang tawag alang sa matag usa kanato mao ang pagka-pan, uban sa Ginuo, nga ambitan alang sa kinabuhi sa kalibotan.

Kitang mga Kristiyanos nagalakaw sa kalibotan nga nag-amgo nga si Kristo naglakaw dinha sa atong tupad, nga gisagang sa paglaom nga makakita kita sa iyang nawong sa mao na gayod nga pagtagbo, apan nga karon atong madungog ang iyang tingog gikan sa Ang Gipadayag, "Nagtindog ako sa pultahan ug nagtuktok; kon may makadungog sa akong tingog ug moabli sa pultahan, mosulod ako sa iyang balay ug makigsalo kaniya, ug mokaon siya uban kanako.'"

Ang pangilin sa Corpus Christi nagpapaamgo kanato niining maong pagtuktok sa Ginuo, bisan og diha sa atong kinahiladman nangahimo na kitang mga bungol kaayo.

Si Jesús nagtuktok sa pulatahan sa atong kasingkasing ug nangayo nga padayunón, dili lamang sa usa ka adlaw, kondili kanunay. Ato siyang himamaton uban og kalipay, pinaagi sa pagpasaka ngadto kaniya sa hiniusa nato nga pagsimba.

 

      All the teachings in these pages are for the instruction of the faithful of the Particular Church in Misamis Occidental, Philippines
                   WebMaster: Archbishop Jesús Dosado, C.M. Send Mail to: dosadokuno@yahoo.com