9. The priest can celebrate the Eucharistic liturgy with the appropriate seriousness and still have a tremendous impact on the attitude of the faithful.

His comportment and gesture during the Mass should be serious and focused. He can refrain from starting every sermon with a joke and acting as a color-commentator throughout the Mass.

The decoration of the Church and the vestiture of those in the sanctuary can communicate the care and respect we have for the liturgy.

And of course the music chosen for the liturgy—more organ and chant-based and less contemporary and emotionally charged—can have a far-reaching impact.

The faithful need to be made to understand that they are there primarily to worship and not to have their interest held or "get something out" of the liturgy.

The priest must do everything in his power to directly instill an attitude of seriousness and reverence in the faithful.

Most importantly, he will do this through solid catechesis on the nature of the Mass and our comportment in Church.

This is a difficult task because we live in a very "laid- back" society and over the years many bad liturgical habits have been allowed to take hold in many parishes.

The chief problem is the casualness of dress seen at many parish Masses. People often look like they are headed to the beach or the health club instead of Holy Mass.

In some churches, the presence of sacred silence before and after Mass has been lost. People talk and mingle freely as if they were meeting in any public place.

And of course, there is often a great lack of respect shown in the reception of Holy Communion.

Acts of reverence are often cursory, the host is often received improperly, and there is rarely a period of personal prayer or thanksgiving after returning to the pew.

Priests will regularly need to take appropriate measures to cure the lay faithful of these bad habits. It must be done in charity, but something must be done and the faithful must be held to a certain standard.

I just hope and pray that many will finally realize what has been taken from us for so long. I grew up with the traditional Latin Mass. There were many quiet times during the Mass and no distractions. People showed great respect in how they dressed for the Mass.

9. Ang pari makasaulog sa Eukaristikanhon nga liturhiya uban og angay nga katinuuron ug makabaton gihapon siya og dakoay kaayo nga pagpatandog sa mga matuuhon.

Ang iyang panglihok ug pamarog sulod sa Misa matinuuron unta ug mapuntingon. Mapugngan niya ang pagsugod sa matag sermon og usa ka pasiaw ug ang paglihok nga mora og naghatag og dekolor nga komentaryo sa tibuok Misa.

Ang dayandayan sa Simbahan ug ang mga sapot niadtong anaa sa santuaryo makapapadangat sa pag-atiman ug pagtahod sa liturhiya.

Ug sayag lamang nga ang kalantahon sa liturhiya—daghan ang gipanukad sa organo ug sa chant ug menos sa kasamtangan ug gibalahan og pagbati—makabaton og layo nga pagpatandog.

Kinahanglan pasabton ang mga matuuhon nga sila nag-una nga nianha aron pagsimba ug dili aron mahawiran ang ilang kaikag o aron "makakuha og usa ka butang" gikan sa liturhiya.

Dinalian nga gikinahanglan nga ang pari maghimo sa tanan nga anaa sa iyang gahom sa pagpasantop og pagbati sa kamatinuuron ug pagtahod diha sa mga matuuhon.

Labaw ka mahinungdanon, iya kining himuon pinaagi sa bantok nga katekesis mahitungod sa kinaiya sa Misa ug mahitungod sa panglihok sulod sa Simbahan.

Lisod kini nga tahas tungod kay nagpuyo kita sa usa katilingban nga "malingkuron" ug paglabay sa katuigan daghan nga daotan nga mga batasan sa liturhiya gitugotan pagpaanaa sa daghan nga mga parokya.

Ang nag-una nga suliran mao ang kawalay pagtagad sa panapot nga makita sa pipila ka mga Misa sa parokya. Usahay mga tawo mora’g mangadto sa dagat o sa dapit sa pagpalambo sa paugnat sa kusog inay sa Balaan nga Misa.

Sa pipila ka mga simbahan, ang pagkaanaa sa balaan nga kahilom sa wala pa ug sa human na ang Misa nawagtang. Mga tawo magtabi ug magtipon sama ug anaa sa dapit nga publiko.

Ug sayag lamang, sagad anaay dako nga pagkawala sa pagtahod nga mapakita unta diha sa pagkalawat.

Mga lihok sa pagtahod sagad dinalian, ang ostiyas kasagaran gidawat sa dili angay nga paagi, ug panagsa ra nga adunay pag-ampo sa pagpasalamat tapos mamalik ngadto sa lingkoranan.

Mga pari regular unta nga maggamit og mga paagi pagbulong sa mga laygo nga mga matuuhon niining maong mga daotan nga mga batasan. Kinahanglan buhaton kini diha sa gugma, apan pasundon gayod ang mga matuuhon og sumbanan.

Maglaom lamang ako ug mag-ampo nga daghan sa kaulahian mag-amgo sa unsa ang gikuha gikan kanila sulod sa dugay na nga nga panahon. Nitubo ako pagsimba sa tradisyonal nga Misa sa Latin. Walay mga palinga niadto. Mga tawo mipakita og dakong pagtahod dinha sa sinul-oban nila alang sa Misa.

 

      All the teachings in these pages are for the instruction of the faithful of the Particular Church in Misamis Occidental, Philippines
                   WebMaster: Archbishop Jesús Dosado, C.M. Send Mail to: dosadokuno@yahoo.com