8. As bishop, a great source of sadness for me is the large number of Catholics who do not attend Sunday Mass as they ought.

Too often they will confess missing Mass numerous times over several months, and confess it with an air of nonchalance, as if failing to keep the Third Commandment is not grave matter.

The frequency of such confessions demonstrates that many Catholics do not take seriously their obligation to regularly attend Holy Mass each Sunday.

The roots of this problematic attitude, rare during the years before the Second Vatican Council, are certainly manifold today.

The likely suspects are often identified as the influence of secularism and materialism, poor catechesis, perfunctory practice of the faith, and simple laziness.

However, in this Year for Priests, we would be remiss not to put a significant portion of the blame on the priests and pastors and their irreverent and apathetic celebration of Mass.

By his very words and deeds, such a priest states that the Mass is trivial.

Consequently, the faithful, seeing this poor example, adopt the same lackadaisical (spiritless) attitude.

The Mass is above and beyond all else a sacrifice, a renewal of the one sacrifice of Jesus Christ, the High Priest, on Calvary.

It is serious business. Indeed, the sacrificial character of the Mass, defined by Trent and Vatican II, instills in the sacred liturgy a gravitas not granted it by its character as a memorial meal.

Before his election, Pope Benedict poetically and emphatically expresses this fact when he writes, "The Eucharist is far more than just a meal; it has cost a death to provide it, and the majesty of death is present in it.

"Whenever we hold it, we should be filled with reverence and awe in the face of this mystery, with awe in the face of this mysterious death that becomes a present reality in our midst….

"The Christian feast, the Eucharist, plumbs the very depths of death.

"It is not just a matter of pious discourse and entertainment, of some kind of religious beautification, spreading a pious gloss on the world; it plumbs the very depths of existence, which it calls death, and strikes out an upward path to life, the life that overcomes death" (Ratzinger, God is Near Us, p. 44).

8. Isip obispo, dako nga tinobdan sa kaguol alang kanako mao nga dako nga gidaghanon sa mga Katoliko dili manimba sa Misa sa Domingo sumala sa ilang katungdanan.

Sagad ra kaayo nga mangumpisal sila nga kadaghan ra kaayo nga wala sila makasimba sa pipila ka mga bulan, nga mora’g ang pagkawang pagtuman sa Ikatulo nga Sugo sa Dios dili usa ka bug-at nga butang.

Ang kasubsob sa ingon nga mga pagkumpisal nagpadayag nga daghan nga mga Katoliko wala maghupot sa tinuoray sa ilang kapangakohan sa regular nga pagsimba matag Domingo.

Ang mga gamot niining maong hiwi nga batasan, talagsaon sa wala pa ang Ikaduha nga Konsilyo sa Batikano, tin-aw nga nagkadaiya karon nga panahona.

Ang malagmit nga gikatahapan sagad mao ang pagmando sa makikalibutanon ug kakamakiyutan-on, kulang nga katekesis, taphaw nga pagbansay sa pagatuo, ug yano nga katapol.

Apan, niining Tuig alang sa mga Pair, magmadanghagon kita kondili pakisad-on og hinunganon ang mga pari ug mga magbalantay ug ang ilang kulang sa pagtahod ug dili matinagdanon nga pagsaulog sa Misa.

Pinaagi sa ila mga pulong ug mga lihok mismo, ang maong pari nagpakita nga ang Misa walay pulos.

Isip sangputanan, ang mga matuuhon, pagtan-aw niining dili maayo nga panig-ingnan, mahimo nga lapoy (walay espiritu).

Ang Misa labaw ug latas sa tanan usa ka sakrispisyo, usa ka pagpabag-l sa usa nga sakripisyo ni Jesukristo, ang Labaw nga Pari, didto sa Kalbaryo.

Kuyaw kini nga butang. Sa katinuod, ang patik sa sakripisyo sa Misa, nga gihubit sa Trento ug sa Batikano Dos, nagtisok dinha sa balaan nga liturhiya ug usa ka gibug-aton nga wala ipapaanha niini sa patik niini nga paghandom sa panihapon.

Sa wala pa siya mapili, si Papa Benedikto mabalaknon ug pinatigbabaw nga mibungat niining maong kamatuod sa iyang pagsulat, "Ang Eukaristiya layo kaayo nga labaw kay sa usa ka panihapon; nakaangin kini sa kamatayon pagpaanaa niini, ug ang kahalangdon sa kamatayon anaa dinha niini.

"Sa matag higayon nga nagkupot kita niini, mapuno unta kita sa pagtahod ug kakulba atubangan niining maong misteryo, uban og kaintap atubangan sa katingad-an nga kamatayon nga nahimo nga usa ka katininuod karon sa atong taliwala….

"Ang Kristuhanon nga salusalo, ang Eukaristiya, naglimbuwad sa mga giladmon mismo sa kamatayon.

"Dili lamang kini makidiusnon nga pakigsulti ug paglingaw, matang sa pagpanindot nga relihiyuso, nagkatag kini og makidiusnon nga kasinaw sa kalibotan; naglimbuwad kini sa giladmon mismo sa pagkabuhi, nga ginganlan og kamatayon, ug naghampak ug paingon sa itaas nga dalan sa kinabuhi, nga nagbuntog sa kamatayon" (Ratzinger, God is Near Us, p. 44).

 

      All the teachings in these pages are for the instruction of the faithful of the Particular Church in Misamis Occidental, Philippines
                   WebMaster: Archbishop Jesús Dosado, C.M. Send Mail to: dosadokuno@yahoo.com