7. With rare exceptions the introduction of applause within the Mass is a display of the ego needs of the priest or priests who are modeling the mass on show business and on public demonstrations of emotional support at the expense of Christ and reverence.

It is important for priests to keep in mind that most Catholics go to Mass to encounter Jesus Christ, and not to come into contact with the particular psychology of the celebrant.

Furthermore, they go for something that is not present in the popular culture — a sense of the sacred (and a recognition of the need for humility).

As someone noted, "we don’t want to come away from the mass being affirmed in where we are, we want to be drawn toward where we long to be — closer to Christ and to Heaven."

"If the priest is not very disciplined, he will soon become a performer. He may not realize it, but he will be projecting himself rather than projecting Christ. Indeed, it is very demanding, the altar facing the people" (Cardinal Arinze).

One might wonder where to begin in recovering the sacredness owed to the liturgy.

First and foremost, I believe this renewal must begin with the priests themselves. It is vital that the priest understand his primary role is to offer the Holy Sacrifice of the Mass.

The Letter to the Hebrews is clear on this point. After the Second Vatican Council, a great number of priests lost this fundamental cultic sense of priestly identity.

They wanted to be "one of the people" and concern themselves with social work rather than saving souls.

In addition, priests must offer the Holy Sacrifice of the Mass with solemnity and sobriety.

This will have a powerful and lasting effect; though it will not necessarily be immediate. Many in the pew, used to substandard liturgy, are likely to complain that Mass is too long and boring.

The priest must be willing to persevere. Lay Catholics who understand the seriousness of it all will stay and flourish.

And without a doubt, others will be drawn to this serious and reverent celebration of the liturgy.

The Lord did not adjust his teaching on the Eucharist to satisfy the tastes of his fickle audience (cf. John 6).

Neither should priests adjust their celebration of it to fit the low expectations placed upon it.

7. Uban sa panagsa nga gipatuyo ang pakpak sulod sa Misa pagpadayag sa mga panginahanglan sa pagpaakoako sa pari o mga pari nga nagpasubay sa ilang misa sa patigayon sa pasundayag ug sa publiko nga demonstrasyon sa pagpalaban sa pagbati nga musangpot sa kadaot ni Kristo ug sa pagtahod.

Mahinungdanon alang sa mga pari ang paghinumdom nga kadaghanan sa mga Katoliko manimba pagpakigtagbo kang Kristo, ug dili pagsungko sa partikular nga sikolohiya sa nagsaulog.

Labot pa, mangadto sila alang sa usa ka butang nga wala diha sa kultura nga popular — usa ka pagbati o pagsinati sa kabalaan (ug pag-amgo sa panginahanglan sa pagpaubos).

Sumala sa giingon sa usa ka tawo, "dili kami buot mupauli gikan sa misa nga gidayeg sa asa man ugaling kami, buot kami nga masuyop ngadto sa among gilaoman nga makaadto kami — labaw ka duol kang Kristo ug sa Langit."

"Kon ang pari dili kaayo nagpanton, dali siya nga mahimo nga tagsalida. Dili tingale siya mag-amgo niini, apan iyang gitugpo ang iyang kaugalingon inay gipasidlak niya si Kristo. Sa pagkatinuod, nangayo kaayo kini og dako nga ang altar nag-atubang sa mga tawo" (Cardinal Arinze).

Magduhaduha tingale kita kon asa magsugod pagpahiuli sa kabalaan nga iyaha sa liturhiya.

Una ug labaw sa tanan, nagtuo ako nga kining pagbag-o kinahanglan magsugod sa mga pari mismo. Mahinungdanon kaayo nga ang pari magsabot nga ang nag-una niya nga papel mao ang paghalad sa Balaan nga Sakripisyo sa Misa.

Ang Hebreo tataw kaayo niining mao nga butang. Human sa Ikaduha nga Konsilyo, daghang mga pari nawagtangan niining nag-una nga pagsabot nga kultuhanon sa pagkapari.

Buot sila "matipon sa mga tawo" ug maglabot sa kaugalingon mas sa lihok nga pangkatilingban kay pagluwas og mga kalag.

Dugang niini, mga pari kinahanglan maghalad sa Balaan nga Sakripisyo sa Misa uban og kaugdang ug kaligdong.

Magdala kini og gamhanon ug malahutayon nga sangputanan; bisan og dili kini maanaaa dihadiha dayon. Daghan sa mga manimbahay, nga anad sa kulang sa sumbanan nga liturhiya, hayan magbagutbot nga taas ug puol ra kaayo ang Misa.

Ang pari kinahanglan maninguha paglahutay. Mga laygo nga mga Katoliko nga nakasabot sa pagkahinungdanon niining tanan magpabilin ug musanay.

Ug sa walay duda, ang uban madani ngadto niining hinungdanon ug matinahuron nga pagsaulog sa liturhiya.

Ang Ginuo wala magpahaom pagtudlo sa Eukaristiya aron pagtagbaw sa gana sa mabalhinon nga mga tawo (cf. John 6).

Ug dili usab unta ang mga pari magpahiangay sa ilang pagsaulog pagpahaom sa mubo nila nga mga gipangandoy.

 

      All the teachings in these pages are for the instruction of the faithful of the Particular Church in Misamis Occidental, Philippines
                   WebMaster: Archbishop Jesús Dosado, C.M. Send Mail to: dosadokuno@yahoo.com