4. We should always genuflect when going into and out of the sanctuary, for example, to do the readings during mass in the ordinary form.

G.K. Chesterton said, "Don't ever take a fence down until you know the reason it was put up". He meant we should not discard traditional customs until we understand why they became established.

If we view our ancestors with suspicion or contempt then we are likely to lose the gifts they passed onto us. And so, alas, a storm of liturgical vandalism savaged the Church from the late 1960s, tearing down liturgical 'fences' built many centuries ago.

For example, out went altar rails; out went kneeling to receive Holy Communion, on the tongue, over a Paten; similarly Gregorian chant; the use of Latin; celebrating ad orientem.

There is no law that says that Communion rails were to be torn out!

Three good reasons to pray for the restoration of altar rails are: 1) to highlight the holiness of the sanctuary, that it is an exceedingly special space; 2) to highlight the essential distinction between the general priesthood of the faithful and the specific priesthood of the ordained; and 3) to facilitate a reverent reception of Holy Communion.

The madness of eliminating the distinction between the priesthood of the ordained and the priesthood of the baptized, the obsession with "empowering" the laity by bringing them into the sanctuary, resulted in this architectural devastation.

It also might have undermined our identity as Catholics and our faith in the Real Presence.

A great merit of altar rails is that they facilitate recollection at the reception of Holy Communion.

That kneeling is a more reverent position than standing is obvious. But having altar rails also means each communicant has a few moments of stillness and interior silence as they kneel in place waiting for the priest to reach them.

They also have a few moments after receiving Holy Communion to remain still, even if only for a couple of seconds.

This is a great deal more than when we stand in a queue, shuffling along, and often the very moment we have received we are conscious of the necessity to move out of the way for the person behind. There is no stillness.

Communion rails were among the things torn out, but the hearts of Catholic people were the real victims.

4. Kinahanglan kanunay gyod kita nga magbaliko sa tuhod pagsulod o paggawas sa santuaryo, pananglitan sa paghimo sa mga pagbasa sulod sa misa sa kasagaran nga matang.

Si G.K. Chesterton miingon, "Ayaw gyod panggoba og labat kon wala ikaw mahibalo ngano nga gihimo man kana". Iyang gipasabot nga dili unta nato isalibay ang naandan nga mga batasan hangtod masabtan nato ngano nga natukod kini sila.

Kon gikatahapan o gitamay nato ang katigulangan nato lagmit mawagtangan kita sa mga gasa nga ilang gihatag kanato. Mao nga usa ka unos sa mga pangguba nga liturhikanhon miharos sa Simbahan gikan sa paghinapos sa 1960, paggun-ob sa mga labat nga liturhikanhon nga gitukod sa gatosan ka katuigan.

Pananglitan, nawagtang ang mga kalawatan; nawagtang ang pagluhod aron pagkalawat, sa dila, ibabaw sa Patena; ingon usab ang awit nga Gregoriano; ang paggamit sa Latin; ang pagsaulog ad orientem.

Walay balaod nga nag-ingon nga langkaton ang mga Kalawatan!

Tulo ka maayo nga katarongan pag-ampo nga ipahiuli ang mga kalawatan: 1) pagpatugbaw sa kabalaan sa santuaryo, nga usa kini ka pinatuyo gyod kaayo nga dapit; 2) pagpatugbaw sa batakan nga pagkalahi sa pagkapari nga komun sa tanan nga mga matuuhon ug sa linain nga pagkapari sa mga inordinahan; ug 3) pagpasayon sa matinahuron nga pagdawat sa Balaan nga Pagkalawat.

Ang walay pagsabot nga pagpahiplig o pagsalikway sa panagkalahi sa pagkapari sa mga inordinahan ug sa pagkapari sa tanang mga binunyagan, ang pagkalinga sa "pagpagahom" sa mga laygo pinaagi sa pagpasulod kanila ngadto sa santuaryo. nisangpot ngadto sa pagpangguba sa arkitektura.

Tingale mikubkob usab kini sa atong pagkakita isip mga Katoliko ug sa atong pagtuo sa Matuod nga Pagkaanaa.

Usa ka dako nga bili sa mga kalawatan mao ang pagpahisayon sa pagpahilom sa salabotan dinha sa Balaan nga Pagkalawat.

Nga ang pagluhod labaw nga nagpakita og katahoran kay sa pagtindog sa pagkalawat tataw kaayo. Ug ang pagbaton og mga kalawatan nagpasabot usab nga ang nagkalawat adunay mubo nga panahon sa kalinaw ug kahilom dinha sa sulod sa pagluhod niya pagpaabot nga muabot kanila ang pari.

Aduna usab silay pipila ka gutlo human mudawat sa Balaan nga Komunyon sa pagpabilin nga walay timik, bisan og mubo ra kaayo.

Dako kini og kapuslanan kay sa maglumbay kita pagbarog, magsagudsod, ug sa masabog sa gutlo mismo nga nakakalawat na kita nag-amgo kita nga kinahanglan nga mupahawa kita kay anaay nagsunod kanato. Nawala kanato ang kawalay timik.

Ang mga kalawatan apil sa pipila nga gipangguba, apan ang mga kasingkasing sa mga Katoliko mao ang nanggun-ob.

 

      All the teachings in these pages are for the instruction of the faithful of the Particular Church in Misamis Occidental, Philippines
                   WebMaster: Archbishop Jesús Dosado, C.M. Send Mail to: dosadokuno@yahoo.com