Natural Family Planning (NFP)

Vatican doctrine forbids the use of any contraceptive whatsoever. The sole exception to this policy was spelled out in Pope Paul VI's 1968 encyclical, Humanae Vitae.

Paul argued that it was theologically acceptable for women to take birth-control pills for medical purposes, but wrong for the pills to be used as a contraceptive.

The Church teaches that nothing should block the possible transmission of life and approves only natural methods of birth control such as the rhythm method, in which a couple abstain from intercourse during a woman's fertile time.

The natural way of birth control only involves abstaining during the woman's fertile days - that's three days at most out of 28 days every month when conception is possible, which covers the time period when the woman is likely to ovulate. Is 3 days abstention once a month too much to ask of Catholics who should regard their religion the way one should?

Pope John Paul II addressed this problem in the final cycle of his talks on the theology of the body.

"What we're dealing with here is in the heart. Think of the Sermon on the Mount: if a man even looks at a woman with lust in his heart, he has made her an adultress/committed adultery with her because he "takes possession" of her body, treats it as an object, to fulfill his lustful desires.

Even a husband, then, can commit ‘adultery in his heart’ with his own wife if all he wants is pleasure at the expense of his wife's body. Marriage is not a license for men to "have their way" with their wives, and the marital embrace, as a sacramental sign of God's love for humanity, should ever be filled with love of the other as a total person--and that includes fertility.

If it is a question of the problem of so-called periodic continence (or recourse to natural methods), the gift of respect for the work of God helps to greatest extent, to reconcile human dignity with the natural cycles of fertility, that is, with the biological dimension of the femininity and masculinity of the couple.

In this way, even what refers to the conjugal union in the flesh -not so much in the biblical meaning as directly in the biological meaning- finds its humanly mature form thanks to the life in the Spirit.

The whole practice of the upright regulation of fertility, so closely linked to responsible fatherhood and motherhood, forms part of the Christian spirituality of married and family life. Only by living ‘in the Spirit’ can it become interiorly true and authentic" (Pope John Paul II, General Audiences of November 14, 1984).

Kinaiyanhon nga Pagplano sa Banay (NFP)

Ang gitudlo sa Batikano nagdili sa paggamit sa bisan unsa gayod nga kontraseptibo. Ang bugtong wala malabot sa maong palisiya gihan-ay ni Papa Pablo Seksto sa Humanae Vitae.

Si Papa Pablo Seksto miisip nga madawat sa teolohiya nga mga babaye magtomar og mga tabletas pagkontrol sa pagpanamkon isip tambal, apan dili ang paggamit niini isip kontraseptibo.

Nagtudlo ang Simbahan nga wala gyoy magbabag sa lagmit nga pagpadangat og kinabuhi ug nagtugot lamang og mga metodo nga kinaiyanhon sa pagkontrol sa pagpanamkon sama sa rhythm method, diin ang mga kapikas maglikay sa paghimo sa lihok sa mga minyo sa panahon nga makabunga kini.

Ang kinaiyanhon nga paagi pagkontrol sa pagpanamkon naglambigit lamang paglikay panahon sa mabungahon nga mga adlaw sa babaye - tulo ra kana ka adlaw sa beinte ocho matag bulan kanus-a hayan makapanamkon, nga mao ang panahon nga ang babaye magpaturok sa itlog sa pagpanganak. Ang paglikay sulod og tulo ka adlaw dako ra ba nga pangayuon gikan sa mga Katoliko nga nagmatinud-anon sa ilang pagtuo?

Gihisgotan ni Papa Juan Pablo Dos kining maong problema sa kataposan nga bahin sa Katekesis niya sa teolohiya sa lawas.

"Ang gihisgotan nato dinhi mao ang anaa sa kasingkasing. Hunahunaa ang Wali sa Bungtod: kon uban og kaulag usa ka lalake magtan-aw sa babaye nakahimo siya sa babaye nga mananapaw/nakapanapaw siya kaniya kay iyang "giiyaha" ang iyang lawas, gilantaw kini niya nga usa ka butang, aron pagpatagbaw sa iyang mga pangandoy sa kaulag.

Gani bisan ang bana "makapanaw dinha sa kasingkasing" sa iyang kaugalingon nga asawa kon ang gipangita mao ang kalami ginamit ang lawas sa asawa. Ang kaminyuon dili pagpapatugot sa mga lalake ‘paghimo og bisan unsa’ sa ilang mga asawa, ug ang paggakos sa mga minyo, isip timaan nga sakramentuhanon sa gugma sa Dios sa tawo, kinahanglan puno sa gugma sa kapikas ug kini naglabot og pagkamabungahon.

Kon kwestiyon kini sa ginganlan og periodic continence (o pagdangop sa mga paagi nga kinaiyanhon), ang gasa sa pagtahod sa buhat sa Dios magtabang og maayo sa pagpahaom sa kahalangdon sa tawo ngadto sa kinaiyanhon nga pagtuyok sa pagkamabungahon, buot magpasabot, sa kabahin nga biolohiko sa pagkababaye ug sa pagkalalake sa mga kapikas.

Niining paagiha, bisan ang unsa ang naglambigit sa paghiusa dinha sa unod -dili kaayo sa pagsabot niini nga biolohikanhon- nagkaplag sa matang nga hamtong nga tawhanon salamat sa kinabuhi dinha sa Espiritu.

Ang tibuok tarong nga pagbansay sa pagpahan-ay sa pagka mabungahon, nga suod nga dugtong sa maakuhon nga pagka amahan ug pagka inahan, naghulma og kabahin sa Kristuhanon nga pagka espirituhanon sa kinabuhi ug banay nga minyo. Pinaagi lamang sa pagpuyo ‘dinha sa Espiritu’ mahimo kining tinuod ug matuod gyod diha sa sulod" (Papa Juan Pablo Dos).

 

      All the teachings in these pages are for the instruction of the faithful of the Particular Church in Misamis Occidental, Philippines
                   WebMaster: Archbishop Jesús Dosado, C.M. Send Mail to: dosadokuno@yahoo.com