Body Language in the Marital Act 

Even though many married Catholics disagree with the Church's teaching on artificial contraception, their opinions won't change the Church's teaching.

A husband and wife express their committed love not only with words, but with the language of their bodies.

That "body language" - Pope John Paul the Second’s words for when a husband and wife say to one another through the intimacy of sexual relations- speaks of total commitment and openness to a future together.

So the question about contraception is this: Does sexual intercourse using contraception faithfully affirm this committed love? Or does it introduce a false note into this conversation?

Married love differs from any other love in the world. By its nature, the love of husband and wife is so complete, so ordered to a lifetime of communion with God and each other, that it is open to creating a new human being they will love and care for together.

Part of God’s gift to husband and wife is this ability in and through their love to cooperate with God’s creative power. Therefore, the mutual gift of fertility is an integral part of the bonding power of marital intercourse.

That power to create a new life with God is at the heart of what spouses share with each other.

To be sure, spouses who are not granted the gift of children can have a married life that is filled with love and meaning. As Pope John Paul II said to these couples in a 1982 homily, "You are no less loved by God; your love for each other is complete and fruitful when it is open to others, to the needs of the apostolate, to the needs of the poor, to the needs of orphans, to the needs of the world."

When married couples deliberately act to suppress fertility, however, sexual intercourse is no longer fully marital intercourse. It is something less powerful and intimate, something more "casual."

Suppressing fertility by using contraception denies part of the inherent meaning of married sexuality and does harm to the couple’s unity.

The total giving of oneself, body and soul, to one’s beloved is no time to say: "I give you everything I am -except. . . ."

The Church’s teaching is not only about observing a rule, but about preserving that total, mutual gift of two persons in its integrity. This may seem a hard saying. Certainly it is a teaching that many couples today, through no fault of their own, have not heard (or not heard in a way they could appreciate and understand).

Pinulongan sa Lawas diha sa Lihok sa mga Minyo

Bisan og daghan nga mga minyo nga mga Katoliko wala mag-uyon sa gitudlo sa Simbahan tali sa dili kinaiyanhon nga kontrasepsiyon, dili kini makapausab sa gitudlo sa Simbahan.

Bana ug asawa magpadayag sa gitahan nga gugma dili lamang pinaagi sa mga pulong kon dili sa pinulongan sa ilang lawas.

Kining "pinulongan sa lawas" - pamulong kini ni Papa Juan Pablo Dos paglarawan sa suod nga ginahimo sa mga kapikas panahon sa buhat sa mga minyo- nagbatbat sa total nga hiniusa nga isig pagtahan ug isig pagkabukas sa hiniusa nga isig ugma.

Mao nga ang pangutana mahitungod sa kontrasepsiyon mao kini: Ang buhat sa mga minyo nga naggamit og kontrasepsiyon matinud-anon ba nga nag-angkon og nagtahan nga gugma? O nagpaanaa ba kini og bakak nga pulong sa suod nga ginahimo?

Ang gugma sa mga minyo lahi sa maskin unsa nga gugma diha sa kalibotan. Sa kinaiya niini, ang gugma sa bana ug asawa tuma nga hingpit, tuma nga gipunting sa tibuok kinabuhi nga kadugtong sa Dios ug sa usa’g usa, nga bukas kini pagmugna og bag-o nga tawo nga hiniusa nilang higugmaon ug atimanon.

Kabahin sa gasa sa Dios sa bana ug asawa mao kining kahanas diha ug pinaagi sa ilang gugma paglihok uban sa gahom sa Dios sa pagmugna. Ang pag-isiggasahay sa kamabungahon kabahin gyod sa gahom sa buhat sa mga minyo pagpadugtong.

Ang gahom pagmugna og bag-o nga kinabuhi uban sa Dios ang anaa sa taliwala sa unsa ang gipanag-ambitan sa mga kapikas.

Hinuon, mga kapikas nga wala magasahi og mga anak tinuod nga makabaton og kinabuhi nga minyo nga puno sa gugma ug kahulogan. Sa giingon pa ni Papa Juan Pablo Dos niining maong mga kapikas sa usa ka homiliya sa 1982, "Kamo dili menos nga gipangga sa Dios; ang inyong gugma sa usa’g-usa hingpit ug mabungahon kon bukas kini ngadto sa uban, sa mga gikinahanglan sa apostolado, sa panginahanglan sa mga kabos, panginahanglan sa mga ilo, panginahanglan sa kalibotan."

Kon hinuon gibut-an gyod sa mga kapikas ang pagwagtang sa kamabungahon, ang buhat sa mga minyo dili na hingpit nga ilaha sa mga minyo. Butang kini nga menos nga gamhanan ug menos nga suod nga ginahimo, butang nga "takulahaw lang."

Pagwagtang sa kamabungahon sa paggamit og kontrasepsiyon nagnegar og kabahin sa kahulogan nga iyaha sa panglihok sa buhat sa mga minyo ug makaangin sa kahiusa sa mga kapikas.

Ang hingpit nga paghatagay, lawas ug kalag, sa nagmahalay dili panahon sa pag-ingon: "Akong ihatag ang tanan nga mao ako - gawas sa. . . ."

Ang gitudlo sa Simbahan dili lamang pagsunod og usa ka lagda, kon dili pagpapabilin nianang hingpit nga isiggasahay sa duha ka tawo sa kinatibok-an gayod. Mora’g lisod kining mga pulonga. Tinuod usa kini ka pagtulon-an nga daghang mga kapikas karon, sa walay sala nila, wala makadungog (o makadungog sa paagi nga mapasalamaton sila ug makasabot).

 

      All the teachings in these pages are for the instruction of the faithful of the Particular Church in Misamis Occidental, Philippines
                   WebMaster: Archbishop Jesús Dosado, C.M. Send Mail to: dosadokuno@yahoo.com