8. Confession Is Part of our Heritage

Confession has been a part of our heritage since the beginning of man. In Genesis, Adam and Eve have eaten of the forbidden fruit. God calls to them and asks what has happened.

Can God not know? But he wants them to take ownership of what they have done!

Immediately the buck starts being passed. "It was she!" "No! It was the serpent!"

Cain slays his brother Abel. Again God asks questions to which he already knows the answers. "Where is your brother? What have you done? Listen! Your brotherís blood cries out to me from the soil!"

So important is this action that God even tries to coach him through it.

What a beautiful opportunity they had, to talk face to face with God and seek His forgiveness. But the close relationship was lost and we enter a time of ritual, which pales in comparison.

Then comes Christ. He did not stand at the edge of town and say, "Okay, now, everyone in this town; your sins are forgiven!"

No, once again God offers forgiveness in a personal encounter. What a wonder to hear from the mouth of God Himself that you are healed and your sins are forgiven. What comfort and blessed assurance. There is no more guesswork involved. "Neither do I condemn you. Now, go and sin no more," He says to the woman caught in the very act of adultery.

Would we not all want to hear those words about that most wounded parts of ourselves and have that assurance? Would we not all want that personal, physical encounter? Why would anyone suffering under the burden and slavery of sin want to settle for guesswork again?

"Therefore, confess your sins to one another, and pray for one another so that you may be healed." (James 5,16) But is not Jesus the only one who forgives sins? Of course! But there is something important in naming oneís sins and taking ownership of it. Yes! Itís hard! But that points to the power of the action.

And thanks be to God, He did not leave us guessing. He entrusted the keys of heaven to His Church. Through the power of the sacrament of confession we have a safe environment in which to confess our sins to God, to heal of the division between us and Him.

Ordained into the one priesthood of Jesus Christ, the priest, not of his own priesthood but that of Christís, is privileged to be a dispenser of Christís mercy and forgiveness, to listen and to forgive.

8. Ang Pagkumpisal Kabahin sa atong Kabilin

Ang Pagkumpisal kabahin sa atong kabilin sukad pa gyod sa sinugdan sa tawo. Dinha sa Genesis, si Adan ug si Eba nangaon sa gidili nga bunga sa kahoy. Gitawag sila sa Dios nga nangutana unsa mang hitaboa nga nangaon man sila.

Wala ba diay mahibalo ang Dios? Oo. Apan buot niya nga angkunon nila ang ilang nabuhat!

Dayon misugod ang pagtuludtulod. "Ang babaye ang nakaingon!" "Dili! Ang bitin maoy nakaingon!"

Si Cain mibuno sa iyang igsuon nga si Abel. Sa makausa pa nangutana ang Dios sa iya nang nahibaloan. "Asa man ang imong igsuon? Unsa may imong nahimo? Paminaw! Ang dugo sa imong igsuon nagsinggit kanako gikan sa yuta!"

Mahinungdanon kaayo kining maong lihok nga ang Dios mitudlo gani kang Cain sa mga isulti ug itubag niini.

Nindot kaayo nga kahigayonan ang ilang naangkon, nga mag-atubangay sila sa Dios pagsultianay ug pagpangayo sa iyang pasaylo. Apan ang suod nga kadugtong nawala ug nisulod kita sa panahon sa rituwal nga awop ra kaayo kon itandi sa ilaha.

Dayon miabot si Kristo. Wala siya mibarog sa agianan sa lungsod ug misinggit, "OK, karon, kamong tanan dinhi niining maong lungsod; ang inyong mga sala gipasaylo!"

Wala, sa makausa pa ang Dios nagtanyag og pasaylo dinha sa personal nga pakigtagbo. Unsa ka katingala sa pagkabati gikan sa baba sa Dios Mismo nga naalim ka ug ang imong mga sala gipasaylo. Unsa ka makalilipay ug unsa ka bulahan nga panghimatuod. Walay taghaptaghap. "Kon mao kana, dili usab ako mosilot kanimo. Lakaw na ug ayaw na pagpakasala," miingon siya sa babaye nga nasakpan nga nanapaw.

Dili ba kita buot makapaminaw niining maong mga pulong mahitungod nianang labi nga nasamdan nga bahin nato ug makabaton og ingon nga panghimatuod? Dili ba kita buot nianang personal, lawasnon nga pagtagbo? Ngano man ang tawo nga nag-antos ubos sa kabug-at ug sa pag-ulipon sa sala matagbaw sa tagnatagna o taghaptaghap kon gipasaylo ba?

"Busa pagsugiray kamo sa inyong mga sala ug pag-ampo alang sa usag-usa aron kamo mangaayo" (Sant 5,16). Apan dili ba si Jesus man lamang ang makapasaylo sa mga sala? Tinuod kana! Apan adunay kamahinungdanon ang pagngalan sa sala ug pag-angkon niini. Oo! Lisod kini! Apan kana nagpakita, nagpaila ug nagpunting sa gahom sa maong lihok.

Ug salamat sa Dios, wala kita niya ibilin nga managhap lang. Iyang gitugyan ang mga yawi sa langit ngadto sa Iyang Simbahan. Pinaagi sa gahom sa sakramento sa pagkumpisal aduna kitay kasaligan nga kakahimtangan pagkumpisal sa atong mga sala ngadto sa Dios, pag-alim sa atong pagkabulag.

Inordinahan ngadto sa usa ug mao ra nga pagkapari ni Kristo, ang pari, dili sa iyang kaugalingon nga pagkapari kondili sa pagkapari ni Kristo, gitugahan pagdumala sa kaluoy ug pasaylo ni Kristo, sa pagminaw ug pagpasaylo sa mga sala.

 

      All the teachings in these pages are for the instruction of the faithful of the Particular Church in Misamis Occidental, Philippines
                   WebMaster: Archbishop Jesķs Dosado, C.M. Send Mail to: dosadokuno@yahoo.com