4. Campaign for More Confessions

A good pastor should preach regularly about the sacrament of confession, and urge people to go.

It is hoped that with this many people would return to the sacrament. It takes time, but the sacrament can be revived, and people find it to be spiritually reviving.

The sacrament is a jewel, waiting to be discovered, but priests must educate their people, and be available.

Opportunities for confessions should be scheduled regularly aside from having them before masses.

A slogan drawn from Corinthians could be used: "Be Reconciled to God".

A theological version of retail politics: reaching individuals and families through a decade of homilies, conversations and columns in the church bulletin.

Confession is good for the soul. It is said that "Everyone is so quick to tell the world their problems, but they won’t tell a priest."

The confessional is where one should go for peace. At the moment of absolution, the peace is incredible.

People hunger for good catechesis on Reconciliation and for good confessors because they hunger for God’s mercy. We can only hope that more and more priests and parishes offer the faithful that for which they long!

I believe that the faithful would long for the graces made available through the sacrament of penance. If priests fulfill their priestly mandate in this area, and make confession a central element in parish life, we will notice a response.

To have confession before every Mass is a great practice. Number one it helps others to see people going to confession. Confession needs to be encouraged and seeing others go is encouragement indeed.

Confession is the most challenging and difficult of the sacraments, because in it we lay bare our inmost thoughts, our weaknesses and sins that shame us, our deepest motives. This we do to another human person, a priest who, we know in faith, takes the place of God.

It can be very humiliating. And yet we get untold benefits of freedom, forgiveness, peace, healing and strength from this sacrament.

We sin as individuals. We also have to make an individual confession. It does us good to go on our knees, put our sinful deeds into words before an ordained priest, face up to the truth about ourselves and entrust our lives to God's merciful and just love.

4. Pangampanya alang sa Dugang Pangumpisal

Ang maayo nga magbalantay regular nga magwali mahitungod sa sakramento sa kumpisal ug mag-awhag sa mga tawo niini.

Gilaoman nga daghan nga mga tawo mamalik sa sakramento. Lagmit madugaydugay kini, apan ang sakramento mapabalik, ug ang mga tawo makakaplag nga makapabuhi kini sa espiritu.

Kining sakramentoha usa ka mutya nga nagpaabot nga makit-an, apan tudloan ang mga tawo ug mga pari magpaanaa kanila.

Regular unta nga itakda ang adlaw ug takna sa kumpisal dugang sa pagpaanaa niini sa wala pa ang mga misa.

Gamiton unta ang usa ka sanglitanan gikan sa Sulat ngadto sa taga Corinto: "Pakighiuli Kamo Ngadto sa Dios".

Usa ka teolohikanhon nga tinagidiyot nga pamaligya: pagdangat sa tinagsa ug sa mga banay pinaagi sa napulo ka katuigan nga wali, pakighinabi, mga sinulat sa manatalaan.

Ang pagkumpisal maayo alang sa kalag. Ginaingon nga "Tanan dali ra kaayo nga musulti ngadto sa kalibotan sa ilang mga problema, apan dili sila musugilon niini sa usa ka pari."

Ang kumpisalan mao unta ang adtoan sa tawo alang sa kalinaw. Sa gutlo sa pagpasaylo dili ikatuo ang kalinaw.

Mga tawo gipanggutom sa maayo nga katekesis sa Kumpisal ug sa mga maayong tigpakumpisal kay gipanggutom sila sa kaluoy sa Dios. Makalaom lamang kita nga magkadaghan ang mga pari nga muhatag kanila sa dugay na nila nga gipangadoy!

Nagatuo ako nga mga matuuhon mangandoy sa mga grasya nga maanaa pinaagi sa sakramento sa penitensiya. Kon mga pari magtuman pa unta sa parianon nga gibaod kanila niining dapita, ug maghimo sa pagpakumpisal nga anaa sa tunga sa kinabuhi sa parokya, mamatngonan nato ang maayong tubag.

Pagpakumpisal sa dili pa ang Misa maayo nga balansayon. Una makatabang sa uban ang pagkakita nga mga tawo nangumpisal. Ang pagkumpisal kinahanglan nga dasigon ug pagtan-aw sa uban nga nangadto sa kumpisalan tinuod nga usa ka makadasig nga butang.

Ang pagkumpisal mao ang pinakamahagiton ug lisod sa mga sakramento, kay dinhi gihabwa nato ang pinakaanaa sa ilalom sa atong hunahuna, mga kakahuyangan ug mga salang ikaulaw nato, ang pinakalawom nato nga mga katarongan. Kini gihimo ngadto sa lain, usa ka pari nga atong gituohan nga ilis sa Dios.

Mahimo nga makapaulaw kini pag-ayo. Apan makabaton kita og dili ikag-asoy nga kakaayohanan sa kagawasnon, pasaylo, kalinaw, kaaliman ug kusog gikan niining maong sakramento.

Tinagsa kita nga nakasala. Tinagsa kita nga mangumpisal. Magpulos kanato ang pagluhod, paglitok sa mga masal-anon nato nga mga buhat atubangan sa inordinahan nga pari, pag-angkon sa kamatuoran mahitungod nato ug pagtugyan kanato ngadto sa maluluy-on ug makiangayon nga gugma sa Dios.

 

      All the teachings in these pages are for the instruction of the faithful of the Particular Church in Misamis Occidental, Philippines
                   WebMaster: Archbishop Jesús Dosado, C.M. Send Mail to: dosadokuno@yahoo.com