3. "Reconciliation Rooms"

In the wake of the Second Vatican Council in the mid-1960s, the Catholic Church began offering confession in "reconciliation rooms."

These rooms are prevalent, but NOTHING in the documents of the Church required that.

Even before the setting changed, habits had. The norm for Catholics was to confess once a year, generally in the penitential period of Lent leading up to Easter.

Now in so many parishes confessions would be scheduled for about 15 minutes Saturdays, if at all.

In spite of that, there would be long lines to receive communion on Sundays. As was remarked "Either we have many people ready for canonization or we have many sacrilegious Communions."

One of the factors that contributed to the decrease of confessions is the substitution of the name with "the sacrament of reconciliation" with the option to have a face-to-face counseling and absolution from the priest.

Regarding this option to confess behind a fixed screen or face-to-face, the Code of Canon Law states: "The conference of bishops is to issue norms concerning the confessional, seeing to it that confessionals with a fixed grille between penitent and confessor are always located in an open area so that the faithful who wish to make use of them may do so freely" (Canon 964 § 2).

The Pontifical Council for the Interpretation of Legislative Texts provided more clarity to the norm in its decree of June 16, 1998. In this decree, the Holy See preserves the right of the priest to require confession behind a screen.

The discipline of the Church can be summarized as follows: All confessionals MUST be constructed with a fixed screen or grille, allowing anonymity of both penitent and confessor.

The option of face-to-face confession CAN be offered, but the priest is NOT obligated to offer this option.

It is time to pry open the door to the confessional, wipe off the dust of decades and arrange for replacing the lights and drapes.

Speaking to an unseen priest through a screen seems to be a comfort.

We go to the doctor for physical well being and we have to go to confession for spiritual well being.

As humans, we’re always deciding that we are God, break his commandments and become sick in the soul.

God wants us to come back to Him and if there’s a contrite heart, to heal us in confession.

3. "Mga Lawak Pahiulihanan"

Sunod sa Ikaduha nga Konsilyo sa Batikano sa tungatunga sa mga tuig 1960, misugod ang Simbahan nga Katoliko pagtanyag og mga "Lawak Pahiulihanan"

Nauso na kining maong mga lawak, apan WALA gyod kini isugo sa mga dokumento sa Simbahan.

Bisan sa wala pa mausab ang kumpisalanan, mga batasan nausab na. Dumdumunon sa mga Katoliko pagkumpisal kausa matag tuig panahon sa Kwaresma ngadto sa Pagkabanhaw.

Karon sa daghan nga mga parokya gitagal, kon itagal man ugaling, napulo’g lima ka gutlo na lang matag Sabado.

Bisan pa niini, may taas nga laray sa mgangalawat matag Domingo. Sa giingon kausa "O aduna kita dinhiy daghan nga mga tawo nga andam na nga himuon nga mga santos, o may daghan kitang mga Panglawat nga matampalason."

Usa sa mga hinungdan nga mitampo sa pagkunhod sa mga pangumpisal mao ang pagpailis sa ngalan ngadto sa "sakramento sa pagkighiuli" inubanan og sa hayan makapili og pakitambag ug pasaylo nga mag-atubangay sa pari.

Sa pagpili pagkumpisal o luyo sa gibutang nga salipod o mag-atubangay, ang Kodigo sa Simbahan naglagda: "magpagula ang Komperensiya sa Kaobispohan og mga lagda mahitungod sa kumpisalan, nga magmatngon nga mga kumpisalan ubanan og gipahiluna nga rihasrihas taliwala sa nagkumpisal ug sa nagpakumpisal ug ipahimutang sa bukas nga dapit alang sa gawasnon nga kagamitan sa mga matuuhon" (Canon 964 § 2).

Ang Konsilyo sa Santo Papa Pagsabot sa mga Teksto sa Pamalaod mihikay og dugang katin-awan sa dekreto niini sa Junio 16, 1998. Niining maong dekreto, ang Buhatan sa Santo Papa nagdason ug nagpatunhay sa katungod sa pari pagpugos nga ang pangumpisal himuon luyo sa usa ka rihasrihas.

Ang lagda sa Simbahan matingob niining paagiha: Tanan nga mga kumpisalan KINAHANGLAN nga himuon nga dunay gitaod nga salipod o rihasrihas, nga makatugot nga dili mailhan ang nagkumpisal ug ang nagpakumpisal.

Ang pagpili og mag-atubangay nga pagkumpisal mahimo nga ihangyo, apan ang pari DILI mapugos pagtanyag niini.

Panahon na nga ligwaton nato ang pultahan ngadto sa kumpisalan, hinloan sa abog sa napuloan ka katuigan ug magpahiluna og bag-o nga mga suga ug mga tabil.

Pagsulti ngadto sa wala hiilhi nga pari lapos sa rihasrihas mora og makapadasig.

Mangadto man kita sa mananambal alang sa lawasnon nga kabaskog; mangumpisal sad kita alang sa kabaskog sa kalag.

Isip mga tawo, kanunay kita nga naghukom nga Dios kita, maglapas sa iyang mga sugo ug masakit dinha sa kalag.

Buot ang Dios nga mamalik kita Kaniya ug kon adunay mahinulsulon nga kasingkasing, mag-alim kanato sa kumpisal.

 

      All the teachings in these pages are for the instruction of the faithful of the Particular Church in Misamis Occidental, Philippines
                   WebMaster: Archbishop Jesús Dosado, C.M. Send Mail to: dosadokuno@yahoo.com